فرهنگی و اجتماعی

زن با کدام یک به کمال می رسد برابری یا عدالت؟

✍️ محسن دامنی

دین اسلام دقیقا در زمانی که زنان در شبه جزیزه عربستان از هیچ حقوق انسانی برخوردار نبودند و مردها برای اینکه از ننگی به نام وجود داشتن زن رهایی یابند زن ها را زنده به گور می کردند از حقوق زن دفاع کرد.
دین اسلام با طلوعش، زن ها را به چنان جایگاهی رفیع رسانید که یکی از ۱۱۴ سوره قرآن کریم، به نام زنان نام گذاری گردید و همچنین سوره ای دیگر به نام مریم که یکی از زنان اسوه در تاریخ بشریت است، نام گذاری شد. زنان در پرتو چنین عدالتی به حقوق انسانی تضییع شده چندین سده ی خود دست یافتند.
زن مسلمان با وجود قوانین قرآن کریم، کجا نیازی به دریافت حمایت جنبشی به مانند فیمنیسم دارد که رویکرش، رویکردی است در جهت تبدیل کردن زن به مرد؟
اسلام زن را گرامی داشته و حفظ عزت و حرمت واقعی او را در رعایت عدالت می داند نه برابر شدنش با مرد.
زیرا معنای برابری زن با مرد به زبان ساده این است که زن مثل و مانند مرد شود که این خلاف فطرت سلیم است و خطایی با پیامدهای جبران ناپذیر می باشد که جلوه های عینی آن در دنیای غرب قابل مشاهده است.
هر جنسی (چه زن باشد و چه مرد) حقوقی دارد و باید به حقوقش برسد.
چون به کمال رسیدن انسان منوط به این مهم است و زن تنها با مطالبه حقوق خود بر مبنای تعالیم اسلام، نه بر اساس بندهای مانیفست فیمنیسم، می تواند سیر تکاملی خود را جهت رسیدن به کمال طی نماید.

🔹 گیرم پدر تو بود فاضل
🔹 از فضل پدر تو را چه حاصل

✍️ محسن دامنی

✅ شاعر به نکته ی خوبی اشاره کرده و می گوید: گیرم که تو منتسب به پدری فاضل و دانشمند می باشی. آن وقت، نباید بارقه هایی از علم و هنر و منش و رفتار انسانی و فضل و اخلاق پدرت در رفتار و عملکرد تو نمایان باشد؟
به صرف اینکه پدرت فاضل و دانشمند بوده، تو ره به جایی نخواهی برد و به جایگاه و پایگاهی بلند و رفیع که همگان برایت دست بزنند و تمجیدکنان دورت بگردند، نخواهی رسید.
✅ زهی خیال باطل!
اگر خواهان رسیدن به اعتبار اجتماعی هستی. پس، به همان شیوه ای عمل کن که باعث گردید پدرت فاضل و تبدیل به انسانی تاثیرگذار در اجتماع شود.
نه صرفا به این اکتفا کنی که فرزند فلانی هستی!
بزرگی سراسر به گفتار نیست که تو بخواهی با حرف زدن از افتخارات پدرت، برای خود، افتخار بیافرینی!
✅ دوصد گفته چون نیم کردار نیست!
یعنی فخر فروختن های تو، به مثابه ی دوصد گفته ی بی ارزش است که به اندازه نیم کردار هم وزن ندارند!

بعضی از دکترهای جامعه ما آنقدر مدرک زده اند که وقتی در جمع و مجلس و نشست مشترکی همراه با آنها حضور پیدا می کنی و می خواهی چند کلمه ای با آنان صحبت کنی پیش دستی می کنند و اجازه نمی دهند که هیچ؛ بلکه مثل اسپیکر شروع می کنند به صدا پخش کردن (منظور حرف زدن) و جالب است به گونه ای هم حرف می زنند که نه تنها به آدمی مجالی برای عرض اندام نمی دهند، بلکه از جانب خودشان هم به سوالات و حرف هایی که در ذهنتان هست و قصد بیان شان را دارید را بیان و به آنها پاسخ می دهند!
این را گفتم تا تلنگری باشد به آن دسته از مدرک دکترا گرفته هایی که این گونه اند بلکه جهت اصلاح این رفتار ناصواب خود، قدمی بردارند و جامعه از عارضه ای به نام خودشیفتگی که آفتی خطرناک است و مانع رشد درخت تواضع می شود، نجات یابد!
✍️ محسن دامنی/ نویسنده و فعال فرهنگی و اجتماعی

در خصوص اهمیت دنیا !

✍️ محسن دامنی

دنیا معلون نیست؛ دنیا تا اندازه ای با ارزش و مقدس است که پیامبر اسلام (ص) از کنارش به سادگی عبور نکرده و در خصوص آن گفته" دنیا مزرعه ی آخرت است!
حال اگر بعضا مشاهده و شنیده می شود که بعضی از مسلمانان از سر ناآگاهی دنیا را لعین و پست معرفی می کنند و به ظن خود با به کاربردن این تعابیر می خواهند خودشان را خیلی با تقوا جلوه دهند، راه و رسم شان، راه و رسمی اشتباه و خارج از سنت پیامبر اسلام می باشد.
آبادی آخرت از توجه و آبادانی دنیا می گذرد و این مهم تا جایی اهمیت می یابد که در یکی از دعاهای قرآنی می خوانیم" خدایا ما را هم در دنیا نیکی عطا بفرما و هم در آخرت". این یعنی، دنیا مهم و با ارزش است اما با همه ی این اعتبار، انسان از او مهم تر و با ارزش تر است. اما انسان برای اینکه به سعادت در هر دو جهان نایل آید نیازی نیست که دهن به لعن و نفرین دنیا بگشاید و از کاروان زندگی کناره گیری نماید و جانب عزلت و گوشه نشینی را بگیرد. بلکه شیوه درست و منطقی و قرآنی اش این است، که خودش را به دنیا نفروشد. زیرا دنیا با همه ی اهیمت و ارزشی که دارد اما قیمت انسان نیست، و قیمت انسان را فقط و فقط خداوند با دادن بهشت به او، می تواند بپردازد.
پس انسان مومن در پرتو رهنمودهای دین مبین اسلام زندگی می کند و از کاروان زندگی به هیچ وجه کناره گیری نمی کند و نیز در راه ساختن زندگی، خود را متحمل سختی های بی شماری می کند تا دنیایی آباد داشته باشد. ولی با این همه، شیوه ی زندگی اش را منطبق با دستورالعمل های قرآنی می کند تا هم خودش جلوه ای از صفات الهی روی زمین باشد و هم زندگیش، مظهری از کامل بودن برنامه نجات بخش و زندگی ساز اسلام مبارک!

👌 گاهی لازم است انسان تبدیل به بهترین غواص شود تا بتواند به عمق دریای خود راه یابد و آنچه را که در قعر وی نهفته است را کشف کرده و برایش معلوم شود که خیلی از رنج هایی که او می کشد نه به خاطر بدی دیگران است بلکه به خاطر ناکسی خودش می باشد که نمی تواند آن دسته از اندیشه های منفی خود را که رنج آفرین اند اصلاح کند!

✅ چون به قعر خوی خود اندر رسی

✅ پس بدانی کز تو بود آن ناکسی

(مولانا)

✍️ محسن دامنی/ نویسنده و فعال فرهنگی و اجتماعی

بعضا در فضای مجازی چشمان آدمی به متن هایی با این مضمون که" دین مهم نیست، انسانیت مهم است" برمی‌خورد.
در این خصوص، باید گفت: اولا آنانی که دم از انسانیت می زنند باید ابتدا انسانیت را توصیف کنند تا آشکار شود معنا و تعریف شان از انسانیت چیست و سپس بگویند منظورشان از دین، کدام دین است اسلام یا سایر ادیان؟
با این جملات گنگ و نامفهوم که سر و ته شان معلوم نیست هیچ کسی نه به معنای جدیدی از انسانیت که در فضای مجازی تبلیغ می شود دست خواهد یافت و نه هیچ کسی هم از دین خارج می شود.
اگر به فرض، افرادی وجود داشته باشند که قصدشان از نشر این جملات ساده و سطحی و نامفهوم و بی معنا در فضای مجازی با محوریت " انسانیت"، به چالش کشیدن و کم رنگ جلوه دادن دین مبین اسلام است. باید به آن ها گفت: با این رفتارها در واقع خشت به دریا می زنند و خودشان را خسته می کنند. زیرا، انسانیت محصول است، و اسلام، درخت!
و در ثمره دهی، هیچ درختی را نمی توان پیدا کرد که از درخت دین اسلام بهتر باشد اگر کسی اهل تحقیق باشد و توانسته باشد قرآن کریم را حداقل یک بار، آن هم از روی تدبر و تفکر، خوانده باشد، نه سطحی و گذرا؛ برایش روشن می شود که با عمل به آموزه های قرآن، می تواند به اوج انسانیت برسد!
باز هم تاکید می شود با عمل به آموزه های قرآن نه صرفا خواندن آن، می تواند به اوج انسانیت برسد!
✍️محسن دامنی/ پژوهشگر دین

نقد از درون، از آن روی کاری خوشایند نیست که باعث جریحه دار شدن احساسات آدمی می شود! ولی چاره ای جز این نیست که برخی مواقع، خوشایندها را قربانی مصلحت ها کرد.
زیرا مصلحت ها مهم تر از خوشایندها هستند!
مثل موقع بیماری، که بیمار برای بهبود یافتن چاره ای ندارد جز اینکه درد آمپول را به جان بخرد، و در واقع این کارش، همان ارجح دانستن مصلحت بر خوشایند است!
✍️ محسن دامنی/ نویسنده و فعال فرهنگی و اجتماعی

نقد از درون

تنها زمانی می توانی خشم را کنترل کنی که آموخته باشی تصمیم گرفتن در حالت عصبانیت نشانگر عدم تعادل است نه شجاعت!
برای آموختن کجا فرصتی پیش می آید تا آدمی بتواند رفتارش را تابع تصمیم منطقی کند وقتی یکی از سنت های کهن قومی، تصمیم گرفتن در حالت خشم را شجاعت و مردانگی تعبیر می کند!
✍️ محسن دامنی/ نویسنده و فعال فرهنگی و اجتماعی

این دروغ است که بعضا می شنویم: دلت صاف باشد!
دل چطور صاف می ماند وقتی دریچه هایی مانند چشم و گوش دارد که این دریچه ها در معرض محرک های محیطی اند!
صاف ماندن دل منوط به مدیریت دریچه ها در مواقع وجود خطر است! حال فرقی نمی کند این خطر زیبایی یک خانم جوان که قصد ربایش دل آقای جوانی را دارد باشد یا ثروت هنگفت فردی که از راه قاچاق مواد مخدر به دست آمده و با صرف آن به زندگی تجملاتی دست یافته و از این طریق قصد به وسوسه انداختن قلوب افرادی را دارد که با وی همسایه و فامیل و در ارتباط هستند!
این را گفتم که به تو بگویم من این جمله را که لقلقه زبان برخی از مردم است، باور ندارم!
✍️ محسن دامنی

آدم ها زمانی به هم مهر خواهند ورزید
که بدانند یگانه راه حل عملی برای نجات زمین از نابودی و تبدیل شدن آن به گلستان منوط به مهرورزیدن آنها به همدیگر است!
✍️ محسن دامنی

دلیل تنفر کرم شب تاب
از روز
به خاطر این است که
روز به او فرصت
خودنمایی نمی دهد!

به همین ترتیب، دلیل تنفر بعضی آدم ها از من

به سبب این است که

من به آن ها اجازه خودنمایی

جلوی خودم را نمی دهم!

✍️ محسن دامنی

من از آدمی که مخالف من است، اما اهل گفتگوست، استقبال می کنم و او را دشمن خود نمی پندارم. زیرا او انسان دیگری است و من انسان دیگر! تفاوت بین من و او، باعث ایجاد اختلاف شده است و این، امری طبیعی در جهان رنگارنگ است و زیبایی گلخانه به گل های متفاوت است!
✍️ محسن دامنی

آرامش تان در این است که به قضاوت های نابجای آدم های نابجا اعتنا نکنید!

✍️ محسن دامنی

رنج هایی در گذشته کشیدم که مسبب آن، حرف های مردمی بود که از ابعاد پیدا و پنهان شخصیتم هیچ اطلاعی نداشتند. ولی با کلماتی که از دهان شان بیرون می آمد، قضاوت نابجایم می کردند.
اما من، وقتی با دوستی به نام کتاب آشنا و انس گرفتم به این کشف بزرگ رسیدم که قضاوت های نابجای مردم آن چنان که من فکر می کردم، تاثیرگذار نیست.
اگر پیش از این، رنجی کشیده و خاطرم مکدر می شد. بیشتر به خاطر دیدگاه تکامل نیافته ام بود که خیلی ساده لوح بودم و فکر می کردم همه ی آدم ها، آدم اند!
ولی مطالعه کتاب های گوناگون به من این نکته را گوش زد کرد آن هایی که آدم ها را بدون هیچ شناختی قضاوت می کنند هنوز به مرتبه آدمیت نرسیده اند و تو الکی حرف هایشان را مهم و برجسته می کنی. اگر حرف شان و خودشان مهم و برجسته بوده و شعور داشتند، آن وقت، به جای پشت سر حرف زدن، آن هم با کسانی دیگر، جلوی خودت حرف می زدند.

از آن به بعد، به جای انتظار از این دسته از آدم ها که مبادا قضاوتم کنند و شیشه خاطرم را بشکنند، نگرشم را اصلاح کردم. نمی گویم الان به هیچ عنوان نمی رنجم، ولی به ندرت این اتفاق می افتد.
یعنی از هر یک میلیون قضاوت، شاید از یکی یا دوتایش برنجم! البته به شرطی که یک میلیون آدم بی وجدان که اهل قضاوت نابجا باشند پیدا بشود که پیدا نمی شود. آن هایی هم که قضاوت نابجا می کنند یک عده معدود و بی شعور اند نباید خیلی جدی شان گرفت.
جمع بندی می کنم. نه می رنجم و نمی رنجانم! این اصول و قاعده ی من. است!
توصیه ام به شما خوانندگان عزیز این است که: آرامش تان در این است که به قضاوت های نابجای آدم های نابجا اعتنا نکنید!

درست زمانی که فهمیدم انسان هستم، موفق شدم همنوعانم را با همه ی تفاوت هایی که با من دارند، دوست بدارم.
این یکی از مهم ترین تعاریف انسانیت است از نگاه من!
✍️ محسن دامنی

تابع عقلانیت شدن، یکی از مهم ترین راه حل ها برای برچیده شدن بساط جنگ های طایفه ای بلوچستان است!

✍️ محسن دامنی/ نویسنده و فعال فرهنگی و اجتماعی

بنده در حد توانم بیش از ۱۰ سال است در زمینه افزایش سواد مردم و رشد سطح فرهنگ جامعه می نویسم و آرزوی ام رشد و اعتلای فرهنگ عمومی جامعه و توسعه شعور آدم هاست. برای همین؛ موضوع یادداشت ها و مقالاتم مختلف است و محدود به یک حوزه نیست.
وقتی می بینم آدم های زیادی به خاطر وجود یک مشکل کوچک، که راه حل های متعددی برای حل آن وجود داشته کشته می شوند و آتش جنگ های طایفه ای بین طوایف مختلف زبانه می کشد و تر و خشک را با هم می سوزاند. حقیقتا قلبم به درد می آید از مانور جهل مرکب در جامعه!
چرا ما (بلوچ ها) با گذر از زندگی سنتی و وارد شدن به عرصه زندگی مدرنیته که اصلی ترین مشخصه اش عقلانیت است، هنوز بعضی از رفتارهای مان خارج از عقلانیت است و با کوچک ترین مشکل، بلافاصله دست به اسلحه می بریم و همدیگر را می کشیم. مشخص است علی رغم تغییرات ظاهری زندگیمان همچون ماشین مدل بالا داشتن و لباس های لاکچری پوشیدن و منزل شیک داشتن، اما از حیث وابستگی به ارزش ها، همچنان به ارزش های قبیله ای پای بندیم و در راستای تکریم و تحکیم همان ارزش ها همدیگر را می کشیم.
این که آدم ها در چهل پنجاه سال پیش، سر هر موضوعی ولو کوچک که با حیثیت قوم و قبیله آن ها ارتباط پیدا می کرد و آن را زیر سوال می برد، به سهولت آب خوردن، آدم می کشتند و به عمل خود فخر می فروختند. دلیلش این بود که هنوز متمدن نشده بودند و قواعد زندگیشان را همچون سایر قومیت های سنتی جهان، بیش و کم از قواعد حاکم بر قبیله می گرفتند. به این دلیل که در بیابان به رشد و تکامل رسیده بودند. اما اکنون وضعیت تغییر کرده، از نرخ بالای تحصیل کردگی بگیر تا رفاه اجتماعی و سبک زندگی آدم ها، همه و همه ی این شاخص ها دچار تحول شده اند. آن وقت چه دلیلی دارد آدمی که در شهر زندگی می کند و اسمش شهروند است به خاطر به وجود آمدن مشکل و اختلاف، بلافاصله دست به اسلحه ببرد و فردی را که با او مشکل دارد، بکشد و خودش را آواره کوه و دشت و بیابان بکند و با روباه و شغال و گرگ و کرکس همنشین بشود؟ انسان وقتی وارد زندگی شهر نشینی می شود به موازات آن، باید دیدگاه و نگرشش هم شهری و مدرن شود. یعنی باید بپذیرد که زندگی جدید، یک زندگی پیچیده است و به مانند زندگی های دهه ها پیش نیست که همه ی مشکلات با یک رویکرد و آن هم با پادرمیانی ریش سفید و سردار قبیله حل و فصل می شود. بلکه او باید یاد بگیرد که تا انسان روی کره زمین زندگی می کند، اختلاف هم وجود دارد. این یک امر گریز ناپذیر است و راه حل منطقی اش این است که آدمی خودش را به جای مجهز کردن به تفنگ، باید به علم و دانش و مهارت های زندگی همچون" حل مسئله و تصمیم‌گیری منطقی" مجهز نماید. تا در موقع به وجود آمدن اختلاف، بتواند آن را به شیوه ای صحیح حل کند. اما در عمل بعضا می بینیم که از یک اختلاف ساده که برای حل آن راه حل های زیاد و کم هزینه ای جهت تصمیم گیری وجود داشته، یک جنگ خانمان سوز آغاز شده و در نتیجه، آدم های زیادی (چه به حق و چه ناحق) کشته شده اند و فرزندان و زن های بی شماری نیز، یتیم و بیوه شده اند. این مشکلات ناشی از دوری جامعه ما از عقلانیت است‌. عقلانیتی که لازمه زندگی شهر نشینی است. کسی که در شهر زندگی می کند و رفتارش عقلانی نیست‌. شهر نشین نیست، کوه نشین است. حتی اگر بهترین وسایل و امکانات را در اختیار داشته باشد. اگر انسان رفتار خود را تابع عقل کند. آن وقت اهل چرتکه انداختن می شود و بدون حساب و کتاب کردن حرکت نمی کند. به عنوان مثال، انسان وقتی دچار گرفتاری و مشکلی می شود قبل از هر چیز، ابتدا آن گرفتاری و مشکل را تعریف و توصیف و سپس برای خروج از آن، بهترین راه حل را برای حل مشکل انتخاب می کند. انسان خردمند اینگونه است‌. او در پرتو اندیشیدن، پیامدهای مثبت و منفی تصمیم هایش را پیش بینی می کند و به هیچ وجه دست به رفتار تکانشی و احساسی نمی زند تا به جای حل مشکل، آن را مشکل تر کند‌. زیرا می خواهد زندگی کند و از زندگیش نهایت بهره و لذت را ببرد. چون زندگی کردن و لذت بردن از آن را بهترین نعمت الهی می داند. اما در سال های اخیر، به سبب جنگ های طایفه ای در بلوچستان که ناشی از مشکلات کوچک که راه حل های کم هزینه ای برای رفع شان وجود داشته اما به سبب جهالت طرفین نزاع، انسان های زیادی کشته و خانواده های بی شماری بی سرپرست شده اند و از این طریق مشکلات فراوانی به مشکلات جامعه اضافه شده.
پیشنهاد نگارنده به مردم بلوچ این است که از ارزش های کهنه ای مانند این که" قوم و طایفه من برتر است" و هر کس به من فحش بدهد من او را می کشم. چون از او برترم، گذر کنند. زیرا این ها ارزش نیستند بلکه حرف های مفت و بی اساس می باشند و از نگاه قرآن کریم و عقلانیت و علم نیز مردود و به شدت محکوم هستند. همه ی انسان ها از حیث انسان بودن با هم برابر اند و بزرگی منوط به رنگ سفید و ثروت و نژاد داشتن نیست. بلکه به تقوا و شعور و اخلاق و عقل داشتن است. حال کسی که یک آدم بی گناه را می کشد و نمی رود مشکلاتش را از طریق دادگاه و قانون یا علما و دستور شریعت اسلام حل و فصل کند. یک انسان غیرمتمدن و عقل ستیز است‌. زیرا هنوز افکار قبیله ای دارد و نمی تواند در چارچوب ارزش ها و قوانین شهری زندگی کند.
برای اینکه جنگ های طایفه ای از سطح جامعه بلوچستان برچیده شوند. باید همگان تابع عقلانیت و رهنمودهای دین مبین اسلام شوند تا در صورت به وجود آمدن اختلاف، بتوانند آن را از مجاری قانونی و عقلانی حل نمایند و از تصمیمات تکانشی و احساسی خود را برحذر بدارند تا هم خود و هم جامعه را از گرفتار شدن به هرج و مرج نجات دهند. اقتضای زندگی مدرن و جدید این است. یعنی تصمیمات نباید بر مبنای ذهنیت های کهنه باشد بلکه بر اساس عقلانیت که کارش محاسبه پیامدهای مثبت و منفی تصمیمات است، باشد. تا انسان همان کاری را انجام دهد که بی هزینه و یا کم هزینه است نه اینکه با ندانم کاری خودش را دچار مشکلات لاینحل بکند.

شخصیت آدم ها با حرف های از روی بغض و کینه دیگران سیاه نمی شود، مادامیکه رفتار و عملکردشان در حوزه های مختلف زندگی، عملا در نقطه مقابل حرف های گفته شده است!
بلکه این وسط، شخصیت خود افرادی که دست به سیاه نمایی می زنند، به خاطر ارتباط مداوم با رنگ سیاه، سیاه می شود و از چشم مردم می افتند!
پس هیچ وقت دیگری را خراب نکن تا خودت خراب نشوی!

✍️ محسن دامنی / یک جوان کتاب دوست که سالهاست هم در حوزه علوم انسانی مطالعه می کند و هم یادداشت و مقالات می نویسد.

با موضوع افزایش سواد خانواده!

✍️ محسن دامنی

برای بهترین شدن از خانواده شروع کن!
پیامبر اسلام (ص) در حدیثی می فرماید: بهترین شما، کسی است که برای خانواده اش بهترین است.
نکته ای که در این حدیث شریف نهفته شده این است که بستر اصلی برای بهترین شدن مرد و زن در دید دیگران و شکوفایی شخصیت آنها در اجتماع، کانون گرم خانواده است.
زن و مرد، با محبت کردن و رعایت حقوق یکدیگر و گرم نگهداشتن فضای خانواده، می توانند زمینه ای را در بیرون از موقعیت خانه، که همان جامعه باشد، برای رشد و توسعه خود در بخش های دیگر زندگی، مهیا نمایند!
اصل راهبردی این است که هیچ دلیلی وجود ندارد زن یا مردی به قیمت بهترین شدن در نگاه یکایک اعضای جامعه، از بهترین بودن برای همسر و اعضای خانواده اش گذر کند! که چنین رفتاری نکوهیده و دارای پیامدهای زیانباری خواهد بود.
بلکه اهمیت قایل شدن برای خانواده، یگانه و مهم ترین سکویی است برای پرتاب زن و مرد برای بهترین شدن در جامعه!

آنکس که نداند و بخواهد که بداند
جان و تن خود را ز جهالت برهاند

آنکس که نداند و نداند که نداند
در جهل مرکب ابدالدهر بماند

در بیت اول، ندانستن عیب بزرگی نیست برای جاهل، زیرا این نوع ندانستن را جهل بسیط می گویند. یعنی خود انسان می داند که در مورد فلان مسئله و یا شخص و مکان چیزی نمی داند. از همین رو، جهت رفع جهلش در این مورد و رسیدن به آگاهی تلاش می کند و حتما موفق هم می شود.
اما جهل دوم، بسیار خطرناک است و در مقابل جهل بسیط قرار دارد. یعنی انسان در مورد یک مسئله و شخص و مکان چیزی نمی داند، و نسبت به ندانستن و عدم آگاهی خود بی خبر است. در واقع مشکل وی این است که دچار توهم شده و فکر می کند که می داند در صورتی که نمی داند. حال برای اینکه در مورد چیزی که از آن هیچ چیز نمی داند به آگاهی برسد باید ابتدا بپذیرد و با خود اعتراف کند که هیچ چیز نمی داند تا بتواند دست به کاری بزند و آن را از بین ببرد.
در همین ارتباط، اضافه می شود: جهل مرکب، آفتی است که اگر کس و کسانی و جامعه ای به آن مبتلا باشند روزگارشان تاریک خواهد بود و روی سعادت را نخواهند دید. زیرا جهل دیگر یک جهل که همان بسیط باشد نیست بلکه دوتا می باشد. یکی ندانستن، و دوم اینکه ندانی که ندانی. از همین رو، فرد جاهل در این ظن و خیال که می داند گرفتار می شود و به خود و انسان هایی که در ارتباط و در اطراف او هستند، ضربه های کاری وارد می کند و هم خود ضربه می بیند و هم به دیگران خسارت وارد می کند. خدا از چنین جهلی نجات بدهد همه ی ما را!
محسن دامنی/ نویسنده و فعال فرهنگی و اجتماعی

عدم تناسب بین مکان و منش آدم ها، یکی از چالش های اجتماعی این روزهای جامعه ماست. این چالش از آن رو جدی است که منجر به رواج نوکیسه گرایی در جامعه گردیده و تعداد قابل توجی از آدم ها بدون این که با طی یک فرایند اصولی به موقعیت های اجتماعی رسیده باشند بیشتر با توسل به شیوه های نامطلوب و میانبر و به صورت جهشی به ثروت و شهرت و قدرت رسیده اند. همین امر موجب گشته تا منش شان با مکان و موقعیتی که در آن قرار دارند هیچ تناسبی نداشته باشد. به عنوان مثال؛ فردی که با شیوه های غیراصولی به ثروت هنگفتی رسیده و وقتی با مشین مدل بالای خود چراغ قرمز را رد می کند و یا با پارتی به پست و موقعیت اجتماعی رسیده و هنوز به این شعور اجتماعی که در صف بنزین و نانوایی بیایستد نرسیده و از جایگاه خود سوءاستفاده می کند و در صف نمی ایستد و حقوق اجتماعی شهروندان را ضایع می کند شخصی است که از حیث منشی و رفتاری هنوز هنجارهای اجتماعی جامعه را یاد نگرفته و تابع مقررات نیست. اگرچه از لحاظ موقعیت اقتصادی جایگاه بالایی دارد و می تواند بهترین ماشین را هم داشته باشد. اما صرف ماشین داشتن و پول داشتن شعور نمی آورد و انسان بی شعور با داشتن همه چیز بازهم بی شعور بوده و وجودش برای جامعه نیز مضر است. برای این که انسان به شکلی مطلوب به رشد برسد، این نهادهای اجتماعی هستند که با تعامل با یکدیگر و ترسیم خط مشی های صحیح، می توانند بستر را برای رشد عقلانی و صحیح آدم ها هموار نمایند. تا آدم ها در پرتو یک شیوه صحیح که اسمش فرایند است به رشدهای مختلف اجتماعی دست یابند و از چالشی به نام عدم تناسب بین منش و مکان نجات یابند و جامعه را خطری به اسم نوکیسگی تهدید نکند. زیرا نوکیسگی بسان منجلابی است که باعث می شود تا انسان ها بدون طی مسیر صحیح و با استفاده از شیوه های مطلوب به علقه های اجتماعی شان برسند که در صورت فراگیر شدن چنین رویکردی منفی، جامعه نیز دچار هرج و مرج خواهد شد و دیگر سنگ روی سنگ بند نخواهد آمد. امید که همه ی فعالان فرهنگی و اجتماعی جهت آگاهی بخشی به جامعه هدف شان، قلم هایشان را، بفرسایند.

محسن دامنی/ نویسنده و فعال فرهنگی و اجتماعی

به بهانه روز قلم!

✍️ محسن دامنی

📝 قلم، سمبل رشد و توسعه یافتگی هر جامعه ی توسعه یافته است‌.
مردمی که اهل قلم اند و دوستدار اهل قلم، مردمی هستند اهل عقلانیت و بدور از خشونت و جهل و تعصب!
🖍️قلم تا آنجا مهم و ارزشمند است که دین مبین اسلام نیز از کنارش به راحتی عبور نکرده و اسم یکی از صدوچهارده سوره مبارکه قرآن کریم را قلم گذاشته است. این یعنی قلم در اسلام و در میان مسلمانان از قداست معناداری برخوردار است.
اگر امروز جوامع اسلامی در خیلی از شاخص های توسعه ای نسبت به کشورهای توسعه یافته ی غربی عقب هستند و چه بسا برخی از آنها در مقابل دنیای غرب دچار خودباختگی شده اند یکی از مهم ترین دلایلش دوری آنها از قلم (علم) می باشد.
🖊️خداوند در سوره مبارکه قلم به زیبایی می فرماید" قسم به قلم وآنچه می نویسد" که در این آیه شریفه یک رمز مهم برای همه ی مسلمانانی که جای جای کره ی خاکی زندگی می کنند نهفته است و آن این است که نه تنها خود قلم، بلکه، آنچه می نویسد نیز مهم و ارزشمند است به شرطی که محتوای نوشته های نویسندگان منطبق با ارزش های الهی و در راستای توسعه همه جانبه انسان و رسیدنش به کمال مطلوب باشد.
✏️ قلم نماد صلح و دوستی و گفتگوست؛ و در نقطه مقابلش، جهل قرار دارد که باعث سقوط انسان به ته دره ی بدبختی می شود. اگر ما مردمان استان سیستان و بلوچستان خواهان رشد و توسعه به معنای واقعی کلمه هستیم.
🖋️ آن وقت فرزندانمان را باید به گونه ای تربیت کنیم که دوستدار قلم و اصحاب قلم و بیزار از جهل باشند تا در پرتو چنین تربیتی از گرایش و متمایل شدن به سمت و سوی اسلحه داشتن و خشونت ورزیدن به وسیله آن بدور باشند. زیرا قلم انسان را به اوج انسانیت می رساند و اسلحه داشتن که وسیله ای برای خشونت ورزی است و ناشی از جهل می باشد. انسان را به سمت برادرکشی و جنگ های طایفه ای و ناامن نمودن استان عزیزمان سوق می دهد.
🖊️ انسان امروز، انسان دیروز و عصر سنتی که در یک دره و در چارچوب قوانین قبیله ای می زیست نیست که همچنان بخواهد با عشق ورزیدن به اسلحه و گرایش به آن، خود را مطرح کند. در دنیای مدرن امروز که متکی به قلم که نماد علم و عقلانیت است زمینه برای کسی که بخواهد خود را به وسیله اسلحه مطرح کند، مهیا نیست مگر انسان هایی که ذهنیت و دیدگاهشان همان دیدگاه عصر قبیله ای که در یک دره و بیابان می زیستند، باشد و صدالبته با داشتن چنین نگرشی کهنه ره به جایی نخواهند برد جز اینکه خود را از رسیدن به کمال مطلوب محروم می کنند. وگرنه دلیلی ندارد که انسان عصر مدرنیته که ظاهری شیک و باکلاس دارد و از کالا های لاکچری برخوردار است به بهانه شادی کردن در عروسی شب را تا صبح به تیراندازی بگذراند و آرامش را از مردم سلب کند ویا با اسلحه عکس بگیرد و در اینستاگرام و دیگر شبکه های اجتماعی منتشر نماید تا بلکه از این رهگذر، خودش را به نمایش بگذارد.
📝در پایان، ضمن تبریک روز قلم به همه ی اصحاب قلم نیز از جوانان عزیز خواهانم که به قلم و یادگیری علم و داشتن سبک زندگی ای سالم و اسلامی و بدور از جهل همت نمایند تا طعم زندگی با نشاط را که از رهگذر توجه به اندرزهای اصحاب قلم حاصل می شود، نصیبشان گردد.

👇 إِنَّما تُجزَونَ ما كُنتُم تَعمَلونَ
🔷 تنها به اعمالتان جزا داده می‌شوید.
🌺 طور/۱۶
✅ خداوند به اینکه رنگت سیاه است یا سفید، از چه تیره و طایفه و نژادی هستی و یا اینکه چقدر شهرت، قدرت و ثروت داری نگاه نمی کند، بلکه تنها به رفتار و اعمالت نگاه می کند که چه اندازه منطبق با دستورالعمل های فروفرستاده ی او بوده است!
👌 ای انسان، اگر خواهان کسب خشنودی خداوند هستی، پس رفتارت را، رفتاری خدایی کن تا هم زندگیت جلوه ای خدایی پیدا کند و هم اینکه، مشمول رحمت الهی در این سرا و آن سرای جاوید شوی!
✍️ محسن دامنی

تأملی کوتاه در آیه112 سوره النساء

وَمَنْ يَكْسِبْ خَطِيئَةً أَوْ إِثْمًا ثُمَّ يَرْمِ بِهِ بَرِيئًا فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتَانًا وَإِثْمًا مُبِينًا

هرکس دچار لغزشی شود یا گناهی بکند، سپس آن را به بیگناهی نسبت دهد، به راستی بهتان و گناه آشکاری مرتکب شده است. این آیه می گوید： فرافکنی نمودن یک عمل زشت، ناصواب و ناجایز است! بعضی از آدمها متاسفانه همان صفات نازیبا و زشتی را که خود به آن متصف اند را به دیگران نسبت می دهند. این آیه به صراحت تذکر می دهد ای مسلمان، اسم این قبیل رفتار فرافکنی است!

به جای پرداختن به دیگران و آنها را متهم کردن خودتان را اصلاح کنید چون این شما هستید که نیازمند اصلاح اید نه دیگران!

✍️ محسن دامنی، ابو نیما

من، نیلوفری را که در لجنزار روییده است را
بیش از گلی که در گلخانه روییده،
دوست دارم!
زیرا روییدن آن از روی جوشش بوده است و روییدن این از روی کوشش!
چیزهای جوششی طبیعی و دوست داشتنی تر اند نسبت به چیزهای کوششی!
✍️ محسن دامنی

برای اینکه فرزندانمان عزت نفس داشته باشند آن ها را باید به گونه ای تربیت کنیم که خودشان را دوست داشته باشند و بپذیرند و با خود کنار بیایند "دوست داشتنی می باشند" همان گونه که" دیگران دوست داشتنی اند" و نیز بپذیرند "انسان های خوب و متفاوتی می باشند" همان گونه که" دیگران خوب و متفاوت اند"! آن وقت کمتر دچار اضطراب و خود کم بینی می شوند و می توانند بدون اینکه خودشان را با دیگران مقایسه کنند و به خاطر یکسری تفاوت ها که با دیگران دارند به خود نمره منفی بدهند، زندگی می کنند و از زندگی نهایت لذت را می برند!
✍️ محسن دامنی

در جامعه من، تفکر از جایگاه چندان بالایی برخوردار نیست؛ به این دلیل که اگر مردمان جامعه ام اهل اندیشه بودند در وقت بیماری و گرفتاری ها به جای رفتن پیش پزشک و روان پزشک پیش ملای تعویذنویس مراجعه نمی کرده و دوسه میلیون پول ناقابل را در جیب حضرت ملا صاحب نمی گذاشتند به خاطر نوشتن یک تعویذ!
جالب است تعداد قابل توجهی از افراد تعویذبگیر جز افراد تحصیلکرده و دارای موقعیت اجتماعی می باشند.
ولی خب! قرار نیست هر کسی که مدرک و جایگاه اجتماعی دارد حتما فردی است اهل علم و منطق و آگاه به فرمایشات قرآن کریم مبنی بر حرمت تعویذگرفتن!
✍️ محسن دامنی ابونیما

قوم و ملتی که از سنگ پله ساخته اند به اوج پیشرفت و تمدن رسیده اند!

برعکس،

قوم و ملتی که از سنگ برای زدن یکدیگر استفاده کرده اند

به نهایت بربریت و پسرفت و نابودی رسیده اند!

بستگی به تفکر و جهان بینی یک قوم و ملت دارد که

بخواهد از سنگ در چه راستایی استفاده کند!

در جهت پله ساختن و رسیدن به رشد و توسعه

یا زدن و نابودی یکدیگر!

محسن دامنی ابو نیما