فرهنگی و اجتماعی

انسان در زندگی با دو نوع درد و رنج مواجه است. یکی درد و رنج های گریزپذیر مثل درد دندان و بیماری ها و ..‌.، و دیگری دردهای گریزناپذیر مانند مرگ!
از همین رو، انسان باید با تلاش و برنامه ریزی و همت بلند درد و رنج های گروه اول را مرتفع سازد. اما در خصوص رفع درد و رنج های گروه دوم نمی تواند دست به کاری بزند الا معنا دادن به آن ها، بلکه تنها با معنادار ساختن می تواند درد و رنج های گریزناپذیر را تحمل پذیر کند. اضافه می شود دین و فلسفه (خصوصا فلسفه اخلاق) در معنادهی به درد و رنج های گروه دوم از ظرفیت فوق العاده ای برخوردار هستند.

برای همین هیچ گاه در طول تاریخ از هواداران دین و فلسفه کاسته نشده است.

✍ محسن دامنی